“Je krijgt hier zoveel kansen. Maar het pakken van die kansen ligt bij jou!”

Corina is na haar opleiding MDGO Verzorgende gestart met werken in het verpleeghuis. In 1993 nam zij het besluit om verder te leren en te starten met de opleiding tot verpleegkundige in het LUMC: “ Hier heb ik nog geen dag spijt van gehad”. Vanaf de diplomering in 1997 heeft Corina altijd gewerkt op een afdeling die verbonden is met de oncologie. “ Het LUMC bevalt mij prima, het is fijn dat je hier de mogelijkheid krijgt tot zelfontwikkeling en het bijhouden van je vak”.

Op dit moment werkt Corina als oncologieverpleegkundige op de electieve (geplande) afdeling Oncologie. Deze afdeling is opgesplitst in een langverblijf afdeling en de dagbehandeling: “ De combinatie van beide afdelingen is heel afwisselend.” Op deze afdeling worden patiënten in alle leeftijden vanaf 18 jaar behandeld en elke leeftijdsfase vraagt een andere  benadering. “Ik zie onze patiënten in de meest kwetsbare periode van hun leven waar alle zekerheden even wegvallen. Zo fijn als je er dan voor iemand kunt zijn, al is wat je doet soms zo klein als een luisterend oor of gewoon even een kopje thee drinken. Ik ben telkens weer positief verrast door de veerkracht van patiënten en diens naasten.” 

Naast haar werk de verpleegafdeling werkt Corina ook op de polikliniek Oncologie/Hematologie en in de Wilbert. Wilbert is een buitenpoli in Katwijk en in samenwerking met Marente: “Hier worden hoofdzakelijk patiënten behandeld met immunotherapie.” Dit betekent dat Corina veel afwisseling heeft in haar baan van 24 uur per week: “Ik ben hier erg blij mee en mijn hart ligt echt bij de oncologie.”Op de vraag ‘wat maakt jou baan speciaal?’ weet Corina direct het antwoord: “ De patiënten daar doe ik het allemaal voor! Ik voel waardering in mijn werk, maar voel me bovenal geborgen en op mijn gemak. Dit is mijn plek.” 

Josje Timp is verpleegkundige geworden op de afdeling Oncologie vanwege een persoonlijke ervaring. Toen haar opa kanker kreeg en op de afdeling Oncologie verbleef, had haar oma veel steun aan het verpleegkundig personeel. “Mijn oma vond het ontzettend fijn dat er een vast team was waar zij haar vragen aan kon stellen. Ondanks de zware tijd gaf haar dit vertrouwen.” Omdat haar opa in goede handen was, durfde haar oma hem ook met een gerust hart op de afdeling achter te laten. Op dat moment dacht Josje: “Wauw, als ik ook zulk betekenisvol werk mag doen, is dat wel ontzettend mooi”, doelend op het werk van de verpleegkundigen. 

Leerproces
Josje koos voor een studie Verpleegkunde en liep stage op de afdeling Neurologie in het LUMC. “Ik kan het iedere verpleegkundige in opleiding aanraden, omdat je op deze afdeling ontzettend veel leert over de basiszorg.” Ook vond Josje het LUMC meteen een mooie werkplek, omdat het een universitair ziekenhuis is: “Hierdoor is de patiëntengroep net complexer en zijn er verschillende specialisaties en doorgroeimogelijkheden. Hier kun je jezelf blijven ontwikkelen en vervolgopleidingen volgen.” Tijdens haar minor Obstetrie kwam Josje in aanraking met een jonge patiënt met leukemie: “Deze ontmoeting heeft veel indruk op mij gemaakt. Van dichtbij zag ik hoe belangrijk de psychosociale zorg is voor deze patiënten.” Dit bevestigde alleen maar wat Josje al eerder dacht: “Ik wil op de afdeling Oncologie werken.” 

Bijzonder contact
Het contact met de patiënten op de afdeling Oncologie is heel bijzonder: “Het werk komt soms heel dichtbij, omdat patiënten soms leeftijdsgenoten zijn.” Daarbovenop verblijft een deel van de patiënten ook lang op de afdeling of komen zij regelmatig terug voor een behandeling. Hierdoor bouwt Josje echt een band met hen op. “Maar ook de onderlinge band tussen de patiënten is bijzonder. Ze zoeken elkaar op en delen veel met elkaar.” De afdeling heeft dan ook een Chillroom, waar de jongeren vaak met elkaar zitten. “Deze chillroom is met financiële bijdragen van familie en enkele goede doelen door twee van mijn collega’s (Ashley en Lisanne) op de afdeling gerealiseerd.” ’s avonds kijken de jongeren een film, spelen ze op de Playstation en steunen ze elkaar. Want niemand begrijpt hen zo goed als dat ze elkaar begrijpen.” 

Verdriet
Voordat Josje op de afdeling Oncologie werkte, had ze het idee dat het een verdrietige afdeling was: “Maar dit is helemaal niet waar. Iedereen die hier werkt, van verpleegkundige tot apothekersassistent, zorgt dat het ook een fijne plek is om te zijn. Wij willen patiënten rust en regelmaat bieden, maar er ook voor zorgen dat ze hier plezier hebben. Dat klinkt misschien heel raar, maar dat is wel heel belangrijk. Er is uiteraard ruimte voor verdriet, maar vaak hangt hier juist een hele fijne sfeer. En dat is precies waar ik het verschil in wil maken voor deze patiënten.”

In 1985 kwam Jetty bij het LUMC werken en sinds 1986 is zij oncologieverpleegkundige: “Na al die jaren bevalt het mij nog steeds goed. Iedere dag ga ik met plezier naar mijn werk toe!”

Oncologie verpleegkundige is een veelzijdige baan. “Ik ben ( senior) oncologie verpleegkundige en heb verschillende taken, wat mijn werk zo afwisselend maakt. Op de LOKE werk ik op de dagbehandeling. Hier wordt voornamelijk protocollaire zorg geleverd en is er veel ruimte voor psychosociale zorg.”

Naast haar werk op de verpleegafdeling werkt Jetty ook op de polikliniek Oncologie/Hematologie en in de Wilbert. Wilbert is een buitenpoli in Katwijk en in samenwerking met Marente: “Hier worden hoofdzakelijk patiënten behandeld met immunotherapie. Ik geef onder andere de voorlichting aan patiënten over de 1^e chemokuur die zij gaan krijgen. Deze voorlichting is bijna altijd in bijzijn van naasten en/ of familie. Een mooi onderdeel van mijn vak, helemaal als je de patiënt later op de afdeling weer ziet.”

Nog een inspirerend onderdeel voor Jetty is het begeleiden van nieuwe collega’s gedurende hun inwerkperiode. “Het is leuk om (vaak jonge) mensen op weg te helpen in het mooie specialisme oncologie.”

Op de vraag ‘wat maakt jou baan speciaal?’ antwoord Jetty: “Iedere dag is anders, elke patiënt heeft een andere benadering  nodig. En dat doen we met elkaar. Dat maakt dit werk zo mooi!”

Tijdens haar opleiding tot verpleegkundige had Stefanie Hazenoot-van Beelen nog niet zoveel affiniteit met de afdeling Oncologie. Maar na twee jaar op de afdeling Reumatologie, Infectieziekten en Oncologie gewerkt te hebben, werd ze gevraagd om de opleiding tot oncologieverpleegkundige te doen: “Ik dacht: laat ik het gewoon proberen”, vertelt ze. En wat bleek? Stefanie heeft haar roeping gevonden! Inmiddels is ze senior verpleegkundige op de afdeling Oncologie en verdiept ze zich volgend jaar verder met de opleiding tot verpleegkundige specialist.

Je kan veel voor de patiënt betekenen
“Dit is echt een functie waar je inrolt. Verpleegkundigen in opleiding kiezen hier niet bewust voor, terwijl dit juist een hele interessante afdeling is”, licht Stefanie toe. En waarom? Dat is een lastige vraag. “In het eerste jaar van je opleiding wil je meters maken, onder meer door bedden op te maken, patiënten te wassen en mensen te begeleiden met basiszorg. Op veel afdelingen is daar behoefte aan, maar op de afdeling Oncologie zijn patiënten vaker zelfstandig.” Veel verpleegkundigen in opleiding kiezen daarom voor andere afdelingen. En dat is zonde volgens Stefanie: “In de zorg kan je natuurlijk altijd veel betekenen voor je medemens, maar op deze afdeling helemaal.”

Psychosociale zorg
Oncologie is namelijk een andere tak van sport: “De zorg is hier heel anders. Je begeleidt mensen veel meer op psychosociaal vlak en verleent ook palliatieve zorg. Voor mij is dat juist het uitdagende op deze afdeling. Veel mensen denken dat je alleen chemotherapie verzorgt, maar het is veel meer dan dat.” Wel is Stefanie het erover eens dat Oncologie bij je past of niet: “Op deze afdeling heb je ook te maken met het begeleiden van mensen tijdens hun laatste levensfase. Ik vind het heel mooi dat ik dat voor patiënten, maar vooral ook voor hun familie, kan doen. Mensen zitten in een emotionele achtbaan en jij geeft ze structuur, steun en rust. Je bouwt een hele belangrijke band met mensen op.”

Adolescents and Young Adults
Als oncologieverpleegkundige in het LUMC krijg je ook met een bijzondere patiëntengroep te maken, namelijk de AYA’s (Adolescents and Young Adults). Dit zijn patiënten van 16 tot 35 jaar met kanker. “Het LUMC is gespecialiseerd in deze patiëntengroep. Dit maakt het werk op deze afdeling ook afwisselend.” Als er jonge mensen met kanker binnen komen moet Stefanie wel altijd even slikken: “Het blijft lastig, maar het is mooi om t zien hoe verschillend iedereen in het leven staat. Jongeren onder de twintig zijn vaak juist heel nuchter.” Voor de AYA’s is inmiddels een speciale ruimte ingericht: de Chillroom. De kamer is voorzien van een bank, televisie, internet en fitnessapparatuur. “We hebben deze kamer geopend met dank aan de familie en het dispuut van een overleden AYA. Zij hebben geld ingezameld om toekomstige AYA’s een ruimte te geven waar ze even aan de ziekenhuissfeer kunnen ontsnappen en lotgenoten kunnen ontmoeten.”  

Een veilig gevoel en weer naar huis
Maar het belangrijkste is volgens Stefanie om de patiënt een veilig gevoel te geven tijdens de behandeling. En uiteindelijk om mensen gezond het ziekenhuis te zien verlaten: “Als mensen hier de deur uitgaan hoop je eigenlijk dat je ze nooit meer ziet, dat is wel een dubbel gevoel. Maar soms komen genezen patiënten nog even terug naar de afdeling om te vertellen dat het goed met ze gaat en ze hun leven weer hebben opgepakt. Ze zijn weer aan het werk of hebben misschien wel een gezin gesticht. En dan denk je: daar doe ik het voor!”

In 2016 start Roos haar opleiding tot verpleegkundige aan de Hogeschool Leiden. in het derde leerjaar is er de mogelijkheid om duaal te gaan studeren en start Roos op de afdeling KOHG van het LUMC. “Een kans om veel praktijkervaring op te doen naast de theorielessen op de hogeschool. In het examenjaar kwam ik terecht op de afdeling Oncologie Langverblijf (LOKL), waar ik na mijn diplomering in 2020 met veel plezier ben blijven werken”.

Als verpleegkundige heb je op de afdeling LOKL vele verantwoordelijkheden. “Je werkt nauw samen met verschillende disciplines en bent echt de oren en ogen van de arts doordat je dichtbij de patiënt staat.” Door de verscheidenheid aan specialismes en ontwikkelingen raak je nooit uitgeleerd. De afwisseling tussen de verpleegtechnische handelingen en de psychosociale ondersteuning maakt het werk op de afdeling LOKL speciaal.

“Het is bijzonder dat de patiënten je zo in vertrouwen nemen en op je bouwen. Je staat hen bij in de meest moeilijke en kwetsbare situaties. Het is mooi hoe je iets voor hen kunt betekenen en dat zit vaak in de kleine dingen. Hierbij ben ik zowel voor patiënten een aanspreekpunt als voor diens familie en naasten. Die gesprekken met patiënten zetten je ook aan het denken. Ik heb hier veel bewondering voor en leer ook veel van hen”.

Het begeleiden van studenten is ook onderdeel van het werk. “Hierbij wordt telkens weer duidelijk hoeveel je van elkaar kunt leren. Doordat studenten meekijken met jouw handelingen, zien en benoemen ze soms dingen waar je zelf nog niet aan hebt gedacht. Je wordt hierdoor continu uitgedaagd je te blijven ontwikkelen en je te verdiepen in je vak”.

Op de vraag Hoe zou jij je werkplek omschrijven? antwoord Roos: “Uitdagend, leerzaam en gezellig! Een nieuwe uitdaging? Lastige dag? Een cursus volgen? Alles kan besproken worden en dat maakt het een fijne werkplek. Het hechte team waarin we werken maakt dit werk nog leuker”.

Kim is tijdens haar opleiding tot verpleegkundige aan de Hogeschool Leiden, gestart met een duaal traject in het LUMC. Hier heeft ze de minor Oncologie gevolgd. “Dat beviel mij zo goed dat ik na mijn afstuderen ben gaan flexwerken tussen twee afdelingen: Oncologie Lang Verblijf en Oncologie Electieve Unit”.  Kim deed aansluitend de verpleegkundige vervolgopleiding Oncologie en is inmiddels bezig met de opleiding Hematologie. “Het LUMC bevalt mij ontzettend goed, ik heb veel kansen gekregen om door te groeien in mijn vak en ben voorlopig  nog  niet uitgeleerd”. 

Oncologie verpleegkundige is een veelzijdige baan. “ Werken in de flexpool biedt mij meer mogelijkheden want beide afdelingen leveren een heel andere zorg. Op de afdeling Electieve Unit wordt voornamelijk protocollaire zorg geleverd en is er veel ruimte voor psychosociale zorg. Op de afdeling Oncologie Lang Verblijf is de verpleegkundige zorg complexer en zijn de patiënten vaak erg ziek. De patiënten van de Electieve Unit zie ik geregeld terugkomen op de Oncologie Lang Verblijf. Tijdens hun ziekteproces bouw je een intieme maar professionele band op met patiënten. Een bekend gezicht in een moeilijke periode kan dan veel betekenen”. 

Het LUMC is onder meer gespecialiseerd in de behandeling van AYA's (adolescents and young adults). “ Omdat ik zelf nog jong ben, vind ik het heel speciaal om met deze patiënten categorie te werken. Het is voor mij belangrijk hierin de balans te vinden tussen zelf nog jong zijn en verantwoordelijk zijn voor je patiënt in dezelfde leeftijdscategorie. Regelmatig plan ik activiteiten voor jongeren zoals een filmavond of gaan we naar buiten als de zon schijnt. De gesprekken die je hebt gaan veel over de ziekte en behandeling, maar ook over het zijn van een AYA en alle gewone en leuke dingen in het leven. Hierdoor maak je het verblijf voor hen prettiger”.

Kim omschrijft haar werkplek als volgt: “Ons team is heel hecht en nauw bij elkaar betrokken. Samen wil je het allerbeste voor de patiënt. We kunnen heel blij of verdrietig zijn voor een patiënt en dit brengt je als team onderling dichter bij elkaar”.

In 2013 kwam Michanou via een uitzendbureau in het LUMC werken op de afdeling Hematologie. En hoewel Michanou op dat moment nog nooit van Hematologie had gehoord, besloot ze de uitdaging aan te gaan: “Juist omdat ik het niet kende, ben ik mij erin gaan verdiepen en bleek ik het ontzettend interessant te vinden.” Op de afdeling Hematologie worden patiënten behandeld en verpleegd met aandoeningen in het bloed, beenmerg en lymfeklieren.

Specialiseren
Dat ze het interessant vindt, blijkt wel als Michanou besluit de opleiding Hematologie te volgen en zich te specialiseren: “Deze opleiding moet je eerst afgerond hebben, voordat je stamcellen mag toedienen.” Na een jaar kon Michanou zich officieel senior verpleegkundige Hematologie noemen. Daar bleef het niet bij, ze koos ervoor om ook nog de opleiding Oncologie te volgen: “Ondanks dat het niet verplicht was, kreeg ik wel de mogelijkheid om ook deze opleiding te volgen. Ik wilde me graag verder ontwikkelen, dus deze kans heb ik met beide handen aangegrepen.”

Patiëntencontact
Je kunt je voorstellen dat Michanou na haar opleiding en jarenlange ervaring een behoorlijk dosis kennis over haar vak heeft opgebouwd. Zo weet zij veel over dit specialisme en het begeleiden van hematologische patiënten en hun behandeling: “Patiënten krijgen vaak intensieve kuren en worden in isolatie verpleegd. Dit betekent dat het contact met de buitenwereld tijdens de ziekenhuisopname beperkt wordt. Dit kan mentaal ontzettend zwaar zijn, waardoor mijn werk als verpleegkundige extra belangrijk wordt. Op dit soort momenten zijn wij zowel fysiek als mentaal daar voor de patiënt.” Zo’n intensieve kuur duurt gemiddeld vier weken als er geen complicaties optreden. “Omdat de patiënten steeds voor langere tijd blijven, bouw je echt een band met hen op”, vertelt Michanou. “Het is fijn om de patiënten weer terug te zien, zeker als het dan goed met ze gaat. Soms krijg je een jaar later een kaartje, met de boodschap dat ze een jaar geleden zijn getransplanteerd en dat het goed met ze gaat. Op dit soort momenten realiseer ik mij dat ik samen met mijn collega’s daaraan heb mogen bijgedragen. Sinds april 2022 werkt Michanou ook op de polikliniek Hematologie: “Hier zie ik patiënten terug die ik bijvoorbeeld ook behandeld heb op de afdeling Hematologie. Ik kan hierdoor patiënten nog intensiever volgen.”

Samenwerking
Op de afdeling Hematologie heb je natuurlijk ook te maken met momenten waar het minder goed afloopt met de patiënt: “De onmacht die je kunt voelen, als je ziet dat iemand achteruit gaat, kan heel zwaar zijn. Het is belangrijk om daar wel met elkaar over te blijven praten. Gelukkig zijn er collega’s op de afdeling die klaarstaan om je te helpen als dat nodig is.”

Marleen Hilgersom is sinds 2006 hematologie-verpleegkundige bij het LUMC en vindt haar werk nog iedere dag uitdagend.

Marleen is als het ware opgegroeid bij het LUMC. In 2000 is zij gestart met haar opleiding tot verpleegkunde bij het LUMC, die zij in 2004 succesvol heeft afgerond: “Ik ben daarna begonnen met werken op de afdeling Kortverblijf. Hier maakte ik kennis met de afdeling Hematologie en ik wist dat ik hier wilde werken.” Om te mogen werken op deze afdeling heeft Marleen via het LUMC de opleiding tot hematologie-verpleegkundige gevolgd. Sinds 2006 werkt zij op de afdeling  Hematologie en heeft zij haar werkzaamheden flink uitgebreid: “Naast mijn werk als hematologie-verpleegkundige werk ik als kwaliteitsmedewerker en ben ik onder andere verantwoordelijk voor het maken van het rooster voor de afdeling.”

Geen dag is hetzelfde
Bij het LUMC krijg je als verpleegkundige op de afdeling Hematologie te maken met ingewikkelde ziektebeelden. Samen met ’verpleegkundigen en gespecialiseerde artsen verzorg en verpleeg je de patiënten. Geen dag is te voorspellen en soms heb je te maken met acute en heftige situaties: “Bijvoorbeeld het reanimatieteam dat opgeroepen wordt, een patiënt die naar de IC moet of  jonge mensen die heel ziek zijn en het niet gaan redden. In deze situaties is het fijn om te werken in ons team. Wij zijn er voor elkaar en helpen elkaar met het verwerken van deze heftige situaties.”

“Mijn werk is niet voorspelbaar. Het kan ineens helemaal anders zijn. Een patiënt kan ernstig ziek worden of koorts krijgen en hier moet je meteen naar handelen.”

Meewerken aan wetenschappelijke studies
Voorheen kregen patiënten een beenmergtransplantatie. Het LUMC was het eerste ziekenhuis in Nederland dat een stamceltransplantatie gaf: “Wij mogen als universitair medisch centrum de nieuwste behandelingen en medicijnen geven aan onze patiënten. Zodra er een nieuw medicijn op de markt is, krijgen wij hier een presentatie over. Soms ben ik op een congres in het buitenland en zie ik een presentatie over een nieuw medicijn, maar dan werk ik er hier bij het LUMC al mee”. 

“Het werk als hematologie-verpleegkundige is intensief. Je werkt met patiënten die vaak een ingewikkeld ziektebeeld hebben.”
Op de hoogte van de nieuwste ontwikkelingen 
Ieder jaar mag iedereen van de afdeling Hematologie zich opgeven voor congressen, symposia en cursussen: “Onze teamleider denkt ook aan mij als zij een leuke opleiding voor mij ziet. Een aantal jaar geleden gaf ik aan dat ik meer wilde qua werk. Toen de functie kwaliteitsmedewerker op onze afdeling vrij kwam, dacht ze direct aan mij. Nu zit ik een dag in de week op kantoor. Een leuke afwisseling met mijn werk als hematologie-verpleegkundige.” 

“De tijd is hier voorbij gevlogen”, vertelt verpleegkundig manager Ellen Paauw, die al sinds 1988 voor het LUMC werkt. Toch verveelt het haar hier nog lang niet. “Ik heb op veel verschillende afdelingen gewerkt en ik heb altijd veel kansen gekregen om me verder te ontwikkelen.”

Eind jaren tachtig begon Ellen als leerling-verpleegkundige, hier in het LUMC. Al snel kwamen haar leidinggevende talenten naar boven en groeide ze door in de rol van teamleider. In die rol heeft ze veel verschillende afdelingen gezien zoals Kort Verblijf, Hematologie-beenmergtransplantatie en de Reumatologie. “Als je dezelfde functie op verschillende afdelingen uitvoert levert dat een verdieping van je vak op. En daar groei je als persoon ook van.”

Je eigen functie invullen
Zo kwam een aantal jaar geleden de uitdaging voor de functie van verpleegkundig manager op haar pad. Een functie die nog niet bestond en dus nog helemaal ingericht kon worden. En dat pionieren bevalt Ellen wel. “Het is leuk om een functie zelf invulling te geven en tegelijkertijd bij de patiëntenzorg betrokken te blijven. Ik vind het dan ook het allerbelangrijkste je te blijven realiseren dat dat is waar het allemaal om draait.”

Prioriteiten voor het komende jaar stellen
Als verpleegkundig manager ben je voornamelijk beleidsmatig bezig. Ellen kijkt dan ook naar de grote lijnen om de afdeling te sturen. Een van haar speerpunten zijn de opleidingsmogelijkheden en het werven van personeel op de korte en de lange termijn. Hoe ben je aantrekkelijk als werkgever en zijn we creatief in onze mogelijkheden in deze tijd van personeelskrapte. En daarbij verliest ze nooit de focus op het behouden van kwaliteit uit het oog: ‘Hoe blijven we de medewerkers stimuleren? En wat zijn de prioriteiten voor het komende jaar?’, zijn dan ook vragen die haar bezig houden. Gelukkig staat ze daar niet alleen voor. “We doen het echt met elkaar: we denken in mogelijkheden, en het kan altijd beter! En dat houd ik voor ogen.”

Het opleiden van jong verpleegkundigen
“De zorg blijft het leukste dat er is. Het zijn dan ook de gesprekken met patiënten die ik wel eens mis. Dat geeft namelijk echt een meerwaarde voor zowel de patiënt als voor jezelf.” Toch is ze niet rouwig om het zorgstokje door te geven. “We leiden ook veel jong verpleegkundigen op. Daarbij kijken we niet alleen naar de mogelijkheden binnen een afdeling, maar binnen het hele centrum en heel LUMC breed. Belangrijk is namelijk ook dat ze op hun plek zitten en als ze dat niet (meer) zitten, dat we kijken waar ze beter tot hun recht komen. Zo houden we ons personeel enthousiast en gemotiveerd.”

Maar wat is nou echt de gouden tip van Ellen voor een langdurige carrière binnen het LUMC? “Blijf je  ontwikkelen, ook als je hier al lang werkt. Je krijgt hier zoveel kansen. Maar het pakken van die kansen ligt wel bij jou!”

Eltjo Struik van Leeuwen werkte in de reclamewereld toen hij op zijn 35^ste een carrièreswitch maakte: “Ik wil graag iets betekenen voor de medemens.” Eltjo volgde de opleiding tot verpleegkundige en wist toen al dat hij graag op de afdeling Hematologie wilde werken: “Ik kon meteen na mijn opleiding aan de slag bij het LUMC.”

Eltjo werkt bij het Leiden Oncologie Centrum Kliniek (LOCK). Dit centrum bestaat uit meerdere afdelingen en Eltjo werkt op de afdeling Kliniek Hematologie: “Hier zorg ik voor patiënten met een hematologische maligniteit, zoals acute leukemie. Voor patiënten is dit een onzekere tijd waarin ik ze begeleid en ondersteun.” Zo geeft Eltjo voorlichting over hun ziekte, maar zorgt hij er ook voor dat zij de juiste medicatie krijgen. 

Wat typerend is voor deze afdeling is dat Eltjo patiënten ook ondersteuning biedt op psychosociaal vlak: “De patiënten waar wij mee werken, worden vaak plotseling ziek zonder enige relevante medische voorgeschiedenis.” De behandeltrajecten van de patiënten op de kliniek Hematologie duren rond de zes maanden. Dit zorgt ervoor dat Eltjo patiënten goed leert kennen: “Ik bouw een band met onze patiënten op en omdat je intensief en langdurig contact met ze hebt, is de omgang met ze heel gemakkelijk.”

Het werk op de afdeling omschrijft Eltjo als technisch, aangezien je hier veel werkt met medisch apparatuur. Maar als we vragen wat Eltjo vooral bijzonder vindt aan zijn baan is het antwoord duidelijk: “Het feit dat de patiënt zijn lot in mijn handen legt, dat maakt dit eervol werk om te doen.” De situatie van een patiënt is onvoorspelbaar en kan plotseling achteruitgaan. Zo maakt Elto ook actue en verdrietige situaties mee: “Gelukkig werk ik in een hecht team waar we op elkaar kunnen bouwen. Dit kan in goede, maar ook slechte tijden waarbij vertrouwen in elkaar zeer belangrijk is.”